Het project met de theekopjes
Hoe is dit project ontstaan?
Dit is hoe het bij mij werkt:
Er dient zich iets aan, in dit geval theekopjes. Ze laten mij niet meer los. Willen mij iets vertellen. Ze willen meedoen.
Hier begint het onderzoek voor mij. Wat hebben de theekopjes mij te vertellen?
Om dit te weten, vraag ik om mij heen om theekopjes. Misschien zijn er mensen die een paar kopjes in de kast hebben staan die eigenlijk niet meer tot nut zijn. Ik bezoek kringlopen en raak gefascineerd door de grote verscheidenheid aan theekopjes. Ik koop een aantal theekopjes. Als ik wil weten wat ze mij willen vertellen dan moet ik ze ruimte geven in mijn huis. En zo ontstaat er een prettige menigte aan verscheidenheid in de vorm van theekopjes in mijn huis.
Ik lees dat thee bij zijn komst in Nederland vooral gedronken werd vanwege zijn medicinale werking. Ik trek dat breder: van het fysieke, tot het psychologische en ook neem ik het mee naar het maatschappelijke vlak.
Voor mij gaat het drinken van een kopje thee met vrienden en bekenden vaak gepaard met fijne en inspirerende gesprekken.
Zo kom ik bij de vragen:
Mijn zoektocht gaat steeds opnieuw over het leven begrijpen en mogelijkheden vinden om uit te komen bij een wereld waarin er recht gedaan wordt aan leven. Al het leven!
Zo ben ik ook geïnspireerd door het Verbindende spreken van Marshall Rosenberg en het Oprechte spreken van Mattias Desmet. Kunnen wij op zo'n manier ons uiten dat het gehoord kan worden en positief bij kan dragen? En omgekeerd: Kunnen wij zo luisteren dat anderen zich uit kunnen spreken? Als dit kan, dan mag dit met recht een kunst genoemd worden.
Dit is voor mij nu een unieke combinatie: Theekopjes, een aantal mensen, de sereniteit van een theeceremonie, de openheid van het oprechte spreken, vertrouwen in de uitkomst, en natuurlijk veel thee.
En uiteindelijk is het een experiment; maar misschien is het hele leven dat wel.
Dit is hoe het bij mij werkt:
Er dient zich iets aan, in dit geval theekopjes. Ze laten mij niet meer los. Willen mij iets vertellen. Ze willen meedoen.
Hier begint het onderzoek voor mij. Wat hebben de theekopjes mij te vertellen?
Om dit te weten, vraag ik om mij heen om theekopjes. Misschien zijn er mensen die een paar kopjes in de kast hebben staan die eigenlijk niet meer tot nut zijn. Ik bezoek kringlopen en raak gefascineerd door de grote verscheidenheid aan theekopjes. Ik koop een aantal theekopjes. Als ik wil weten wat ze mij willen vertellen dan moet ik ze ruimte geven in mijn huis. En zo ontstaat er een prettige menigte aan verscheidenheid in de vorm van theekopjes in mijn huis.
Ik lees dat thee bij zijn komst in Nederland vooral gedronken werd vanwege zijn medicinale werking. Ik trek dat breder: van het fysieke, tot het psychologische en ook neem ik het mee naar het maatschappelijke vlak.
Voor mij gaat het drinken van een kopje thee met vrienden en bekenden vaak gepaard met fijne en inspirerende gesprekken.
Zo kom ik bij de vragen:
- Hoe zou het zijn als er meer thee gedronken wordt met elkaar?
- Hoeveel thee moet er gedronken worden voordat de vrede uitbreekt?
- Durven wij eigenlijk nog wel het gesprek aan te gaan met elkaar?
- Durven wij nog wel thee te drinken met elkaar? In de betekenis van 'thee drinken als medicijn'.
Mijn zoektocht gaat steeds opnieuw over het leven begrijpen en mogelijkheden vinden om uit te komen bij een wereld waarin er recht gedaan wordt aan leven. Al het leven!
Zo ben ik ook geïnspireerd door het Verbindende spreken van Marshall Rosenberg en het Oprechte spreken van Mattias Desmet. Kunnen wij op zo'n manier ons uiten dat het gehoord kan worden en positief bij kan dragen? En omgekeerd: Kunnen wij zo luisteren dat anderen zich uit kunnen spreken? Als dit kan, dan mag dit met recht een kunst genoemd worden.
Dit is voor mij nu een unieke combinatie: Theekopjes, een aantal mensen, de sereniteit van een theeceremonie, de openheid van het oprechte spreken, vertrouwen in de uitkomst, en natuurlijk veel thee.
En uiteindelijk is het een experiment; maar misschien is het hele leven dat wel.
