Mijn werk met de theekopjes
|
Hoe is dit project ontstaan?
Dit is hoe het bij mij werkt: Er dient zich iets aan, in dit geval theekopjes. Ze laten mij niet meer los. Willen mij iets vertellen. Ze willen meedoen. Hier begint het onderzoek voor mij. Wat hebben de theekopjes mij te vertellen? Om dit te weten, vraag ik om mij heen om theekopjes. Misschien zijn er mensen die een paar kopjes in de kast hebben staan die eigenlijk niet meer tot nut zijn. Ik bezoek kringlopen en raak gefascineerd door de grote verscheidenheid aan theekopjes. Ik koop een aantal theekopjes. Als ik wil weten wat ze mij willen vertellen dan moet ik ze ruimte geven in mijn huis. En zo ontstaat er een prettige menigte aan verscheidenheid in mijn huis. Ik lees dat thee bij zijn komst in Nederland vooral gedronken werd vanwege zijn medicinale werking. Ik trek dat even breed, van het fysiek, tot het psychologische en wellicht het maatschappelijke. Voor mij gaat het drinken van een kopje thee met vrienden en bekenden vaak gepaard met fijne en inspirerende gesprekken. Zo kom ik op de vraag: Hoe zou het zijn als er meer thee gedronken wordt met elkaar? Hoeveel thee moet er gedronken worden voordat de vrede uitbreekt? Ik besluit een theeceremonie te bezoeken en ervaar hier de sereniteit in een helder ritueel ingebed in stilte. Voortdurend op zoek naar mogelijkheden om bij te dragen aan, en uit te komen bij een wereld waarin er recht gedaan wordt aan leven. Al het leven. Zo ben ik ook geïnspireerd door het verbindende spreken van Marshall Rosenberg en het oprechte spreken van Mattias Desmet. Kunnen wij op zo'n manier ons uiten dat het gehoord kan worden. En omgekeerd: kunnen wij zo luisteren dat anderen zich uit kunnen spreken. Dit is voor mij een unieke combinatie: theekopjes, een aantal mensen, de sereniteit van een theeceremonie, de openheid van het oprechte spreken, vertrouwen in de uitkomst, en natuurlijk veel thee. |
|
|
